واندنس

داستان

کابوکو کوتانی دوران دبیرستانش رو شروع کرده و می خواد کاری که همیشه می کرده رو ادامه بده: رفیق گردی، ساکت نشستن، و جلب توجه نکردن. چونکه زندگی با لکنت همینطوریش هم سخته، چرا باید یکی بخواد با جلب توجه این وضع رو بدتر کنه؟ ولی وقتی یه سال اولی دیگه به اسم هیکاری واندا رو می بینه که بیخیال یا بدون اهمیت به اینکه بقیه ببیننش درحال رقصیدنه، به فکر فرو می ره که: یعنی منم می تونم انقدر رها بشم؟ و برای رسیدن به واندا کاری رو می کنه که هیچ وقت فکرش رو نمی کرد: پیوستن به باشگاه رقص هرچی نباشه، هر برنامه ای بالاخره باید از یه جایی شروع بشه، نه؟